Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı başyapıtı The Conformist (Il conformista), sadece İtalyan sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de en önemli politik ve psikolojik dramlarından biridir. Film, Mussolini'nin faşist İtalya'sında geçer ve topluma uyum sağlama arzusuyla ahlaki değerlerini tamamen yitiren bir bürokrat olan Marcello Clerici'nin (Jean-Louis Trintignant) trajik hikayesini anlatır. Marcello, 'normal' bir hayat kurma ve geçmişindeki travmatik bir olayı unutma çabasıyla faşist rejimin bir ajanı olur. Görevi, eski üniversite profesörü ve rejim muhalifi olan Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmektir. Bu görev için Paris'e yaptığı yolculuk, onun iç hesaplaşmalarını, korkularını ve kimlik bunalımını su yüzüne çıkarır.

Jean-Louis Trintignant'ın Marcello rolündeki performansı, karakterin içsel boşluğunu, ikiyüzlülüğünü ve çaresizliğini unutulmaz bir şekilde yansıtır. Stefania Sandrelli, karısı Giulia rolüyle yüzeysel bir burjuva tavrını mükemmel canlandırırken, Dominique Sanda ise profesörün karısı Anna rolüyle hem cazibesi hem de trajik kaderiyle filmin en unutulmaz karakterlerinden birini yaratır. Bertolucci'nin yönetmenliği ve Vittorio Storaro'nun görüntü yönetmenliği, filmi bir görsel şölene dönüştürür. Art deco mimarisi, keskin gölge-ışık oyunları ve simgesel sahneler, her kareyi bir tablo gibi işler. Film, faşizmin bireyi nasıl yozlaştırdığını, iktidar ve itaat ilişkisini, cinsellik ve politikanın kesişim noktalarını derinlemesine inceler.

The Conformist izlemek, sadece bir dönem filmi seyretmek değil, sinemanın anlatım gücünün zirvelerine tanıklık etmektir. Politik sinemanın nasıl kişisel ve poetik bir dille anlatılabileceğinin en iyi örneklerinden biri olan bu film, görsel zenginliği, karmaşık karakterleri ve evrensel temalarıyla güncelliğini hiç yitirmemiştir. Sinema tarihine ilgi duyan, görsel estetiğe değer veren ve insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yolculuk etmek isteyen her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir klasiktir.