Rainer Werner Fassbinder'in 1972 yapımı 'The Bitter Tears of Petra von Kant' (Die bitteren Tränen der Petra von Kant), izleyiciyi bir moda tasarımcısının kapalı dünyasına davet eden derin bir karakter incelemesidir. Film, başarılı ama duygusal açıdan sorunlu Petra von Kant'ın, kendisinden çok daha genç ve iddiasız Karin Thimm ile girdiği tutkulu, dengesiz ve son derece yıkıcı bir ilişkiyi merkezine alır. Bu ilişki, güç, bağımlılık, yalnızlık ve arzu dinamiklerini acımasızca ortaya koyar.

Fassbinder'in minimalist ve teatral yönetmenliği, olayların neredeyse tamamının Petra'nın lüks dairesinde geçmesiyle, karakterlerin psikolojik çatışmalarını ön plana çıkarır. Margit Carstensen, Petra von Kant rolüyle unutulmaz bir performans sergileyerek, karakterin kibrini, güvensizliğini ve çaresizliğini muazzam bir derinlikle aktarır. Hanna Schygulla ise Karin rolüyle, görünüşte pasif ama ilişkiyi yönlendirmede şaşırtıcı bir güce sahip bir karakteri canlandırır.

Film, yalnızca lezbiyen bir ilişkiyi değil, aynı zamanda iktidar oyunlarını, yaratıcılıkla bencillik arasındaki ince çizgiyi ve insanın yalnızlığa mahkum olma korkusunu evrensel bir dille işler. Sanat yönetimi ve kostümler, karakterlerin iç dünyalarını yansıtan birer araç olarak kullanılır. 'The Bitter Tears of Petra von Kant', duygusal manipülasyonun incelikli bir portresini çizen, izleyiciyi rahatsız eden ama derinden etkileyen bir başyapıttır. İnsan ilişkilerinin karmaşıklığını anlamak isteyen her film severin mutlaka izlemesi gereken, Yeni Alman Sineması'nın kilometre taşlarından biridir.