Luca Guadagnino'nun yönettiği 2018 tarihli Suspiria, Dario Argento'nun kült klasik filminin çarpıcı ve kişisel bir yeniden yorumlamasıdır. Film, Soğuk Savaş dönemi Berlin'inde geçen, dünyaca ünlü bir dans topluluğu olan Markos Tanz Company'nin akademisine giren genç Amerikalı dansçı Susie Bannion'un (Dakota Johnson) hikayesini anlatır. Akademinin sanat yönetmeni Madame Blanc (Tilda Swinton) tarafından büyülenen Susie, grubun yıldızı olma yolunda hızla ilerlerken, kurumun içinde dönen karanlık, büyülü ve ürkütücü sırları fark etmeye başlar. Aynı zamanda, bir dansçının gizemli kayboluşunu araştıran psikoterapist Dr. Josef Klemperer'in (yine Tilda Swinton tarafından oynanan) hikayesiyle paralel ilerleyen olaylar, gerilimi katlayarak artırır.

Guadagnino, orijinal filmin canlı renk paletinin aksine, kasvetli ve soluk bir görsel estetik tercih ederek hikayeye daha melankolik ve tarihsel bir derinlik kazandırıyor. Thom Yorke'un unutulmaz müzikleri ve uzun, hipnotik dans sekansları, izleyiciyi filmin rahatsız edici atmosferine iyice çekiyor. Dakota Johnson, Susie rolünde naiflikten güce doğru ustaca bir dönüşüm sergilerken, Tilda Swinton'un birden fazla roldeki performansı oyunculuk dersi niteliğinde. Film, sanat, güç, annelik ve kolektif suçluluk gibi temaları, doğaüstü korku unsurlarıyla harmanlayarak sunuyor.

Suspiria, geleneksel 'jump scare' korkusundan ziyade, yavaş yavaş kemiklerinize işleyen, rahatsız edici bir gerilim ve psikolojik baskı inşa ediyor. Dansın bedensel ifadesi ile korkunun fizikselliğini birleştiren benzersiz bir sinema deneyimi sunan bu film, sadece korku tutkunlarının değil, sanatsal ve felsefi derinlik arayan her izleyicinin listesinde olmalı. Görsel şöleni, güçlü kadın oyuncu kadrosu ve unutulmaz finaliyle Suspiria, iz bırakan ve üzerine uzun uzun düşündüren bir başyapıt.