Werner Herzog'un 1979'da beyaz perdeye uyarladığı 'Nosferatu the Vampyre', F.W. Murnau'nun 1922 tarihli sessiz klasiğine saygı duruşu niteliğinde bir yapım. Film, emlakçı Jonathan Harker'ın, uzak Transilvanya'daki Kont Drakula ile yaptığı anlaşma sonucunda, kasabası Wismar'a korkunç bir vebanın ve efsanevi bir vampirin taşınmasının hikayesini anlatır. Herzog, orijinal hikayeye kendi melankolik ve felsefi bakış açısını katarak, yalnızlık, ölüm ve kaçınılmaz kader temalarını işler.

Klaus Kinski, Kont Drakula rolünde adeta bir ikon haline gelmiştir. Onun tasviri, geleneksel, çekici vampir imgelerinden uzak, hasta, yalnız ve acı çeken bir yaratıktır. Bu performans, karaktere trajik bir derinlik kazandırır. Isabelle Adjani ise Lucy Harker rolünde, hem masumiyeti hem de gücü mükemmel bir dengeyle yansıtarak filmin ahlaki merkezini oluşturur. Bruno Ganz'ın Jonathan Harker'ı ise giderek artan bir çaresizliği başarıyla canlandırır.

Herzog'un yönetmenliği, filmi bir kabus gibi saran atmosferden ayrı düşünülemez. Doğal mekanlarda çekilen görüntüler, özellikle Transilvanya'nın sisli dağları ve Wismar'ın veba tarafından kasıp kavrulmuş, hayalet kasaba haline gelmiş sokakları, izleyiciyi derinden etkiler. Popol Vuh'un bestelediği hipnotik müzik, bu görsel şölene eşlik ederek filmin ruh halini güçlendirir. Bu film, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda varoluşsal bir dramdır. Görsel şiirselliği, unutulmaz performansları ve derin temasıyla, sinema tarihindeki en özgün vampir uyarlamalarından biri olarak kabul edilir. Klasik korkunun ve sanat sinemasının kesişim noktasında duran bu başyapıtı izlemek, benzersiz bir deneyim sunar.