Todd Solondz'ın yönettiği 1998 yapımı 'Happiness' (Mutluluk), geleneksel komedi ve dram türlerinin sınırlarını zorlayan, rahatsız edici derecede dürüst bir film olarak sinema tarihinde özel bir yer edinmiştir. Film, New Jersey'de yaşayan ve birbirleriyle dolaylı yollardan bağlantılı olan bir grup karakterin hayatlarına odaklanır. Bu karakterler arasında, yalnız bir öğretmen, başarısız bir şarkı sözü yazarı, mutsuz bir evlilik sürdüren çift ve daha pek çok ilginç figür bulunur. Her biri, adı 'mutluluk' olan ancak ulaşılması imkansız gibi görünen bir duyguya ulaşmak için umutsuzca mücadele eder.

Oyunculuk performansları, filmin gücünün temel taşlarından biridir. Jane Adams, Philip Seymour Hoffman ve Dylan Baker gibi oyuncular, son derece karmaşık ve ahlaki açıdan gri karakterleri inandırıcı bir şekilde canlandırır. Özellikle Dylan Baker'ın canlandırdığı aile babası karakteri, izleyiciyi derinden sarsan ve üzerine düşünmeye zorlayan bir portre çizer. Solondz'ın yönetmenliği, rahatsız edici konuları doğrudan ve sansürsüz bir şekilde ele alırken, aynı zamanda beklenmedik mizahi anlar yaratmayı başarır.

'Happiness', izleyiciye kolay bir deneyim vaat etmez; aksine, toplumun görmezden geldiği yalnızlık, arzu, sapkınlık ve insan ilişkilerindeki başarısızlık gibi temaları cesurca işler. Film, neden izlenmeli? Çünkü sinemanın rahatlatıcı bir kaçış değil, aynı zamanda ayna tutma işlevi de olduğunu hatırlatır. İnsan doğasının karanlık köşelerine yapılan bu yolculuk, geleneksel anlatı yapılarından uzak durarak, izleyiciyi karakterlerle empati kurmaya ve onların eylemlerini anlamaya zorlar. Türkçe dublaj seçeneğiyle erişilebilen bu film, kara mizah ve dramı benzersiz şekilde harmanlayan, unutulmaz bir sinema deneyimi sunar.