Alice Wu'nun yazıp yönettiği 2004 yapımı Saving Face, Çinli-Amerikalı bir toplulukta geçen, hem komik hem de dokunaklı bir aile ve kimlik hikayesini perdeye taşıyor. Film, başarılı bir cerrah olan Wilhelmina 'Wil' Pang'ın (Michelle Krusiec) hayatını konu alıyor. Wil, New York'taki işinde ve sosyal çevresinde kendini kabul ettirmiş gibi görünse de, geleneksel Çin mahallesinde yaşayan dul annesi Ma (Joan Chen) karşısında cinsel kimliğini gizlemek zorunda kalır. Ancak beklenmedik bir gelişme, dengeleri alt üst eder: Ma, kim olduğu açıklanmayan bir erkekten hamile kalır ve bu skandal, onu kendi babasının evine geri gönderir. Bu sırada Wil, karizmatik bir balerin olan Vivian (Lynn Chen) ile tutkulu bir ilişkiye başlar. İki kadın da, annelerinin ve toplumun beklentileri ile kendi arzuları arasında sıkışıp kalır.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturuyor. Michelle Krusiec, içe kapanıklığı ve bastırılmış arzuları ile Joan Chen'in güçlü, bazen komik bazen hüzünlü anne portresi muhteşem bir uyum içinde. Lynn Chen ise özgüveni ve inceliğiyle dengeli bir karakter çiziyor. Alice Wu'nun yönetmenliği, kültürel önyargılar, nesil çatışmaları ve kişisel özgürlük temalarını, ağır bir dram havasına bürünmeden, samimi ve mizahi bir dille işlemesini sağlıyor. Film, 'yüz kurtarma' kavramının (saving face) aile ve toplum içindeki ağırlığını, evrensel bir sevgi ve kabul arayışı hikayesiyle harmanlıyor.

Saving Face izlenmeli çünkü sadece bir lezbiyen aşk hikayesi değil, aynı zamanda anne-kız ilişkisinin karmaşıklığını, göçmen kimliğini ve bireyin otantik benliğini bulma mücadelesini evrensel bir dille anlatıyor. Mizah ve duygu dengesini çok iyi kuran film, izleyiciyi hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Kültürel olarak özgün ama duygularıyla son derece tanıdık bu hikaye, herkesin kendinden bir parça bulabileceği, sıcak ve unutulmaz bir deneyim vaat ediyor.